dinsdag 13 december 2011

13 december 2011

De laatste keer van dit jaar een update. Over het spannende leven van Hannah. Die er helemaal vol van is dat als ze 4 is dan mag ze naar school en naar de kerk. Want Sem mag dat ook, maar Matthias is nog te klein.

Vol ook van de boerderij en alles er om heen. Geen maïs meer, want er is nu gras gezaaid. De schapen hebben ook een ander plekje gekregen. Er staan ook een stuk minder bomen en dat maakt het erf heel wat ruimtelijker! Het is natuurlijk machtig om te zien hoe een boompje om gaat, en dan helpen met de takken in de aanhanger gooien. Of helpen om al die steentjes weg te halen bij het speeltoestel en in de vijver gooien. Of die vissen en kikkers die uit die vijver kwamen. Of die nieuwe kamers en al dat geklus eromheen. Al was het alleen maar het muziekje van de wasmachine en dat de was dan even in de centrifuge gaat. Alles is mooi en interessant en moet gevolgd worden.
En daar wordt je moe van. En dan moet je veel slapen. En van slapen ga je groeien, en goed ook. Want Hannah is nu 108 cm en weegt 18,5 kilo! De lengte is aan de bovenste groeicurve en de gewicht tussen de middelste en bovenste curve. Ze is nu zelfs 4 cm langer dan Sem! Tijd voor een nieuwe overall dus...

donderdag 13 oktober 2011

13 oktober 2011

Inmiddels wonen we al eventjes in het noorden. Appelscha weet Hannah met trots te vertellen. Met eventjes bedoel ik dan 1,5 maand en dat is best kort als je bedenkt dat de tijd toch wel snel gaat. Zoveel is er gebeurd, zoveel hebben we gedaan en zo blij zijn we hier. Omdat ik mijzelf wel ken (en de meesten van jullie kennen mij ook zo goed) heb ik alvast een stukje geschreven van voor de verhuizing en dat volgt eerst, geschreven op 28 augustus 2011)

Morgen is het zover, dan gaan we verhuizen. Hannah is er vol van! Tante Anneke heeft een aftel kalender gemaakt en daar wordt elke dag trouw een vakje ingekleurd. Ze komt zelf wel vragen welke. De 1 en de 7? Of vandaag was het de 2 en de 8. En morgen is de laatste dan gaan we naar de boerderij! En als je vraagt wie er mee gaat, gaat ze ze allemaal af.

Deze drukke tijd van inpakken, regelen en bellen kan je merken dat dit ook zijn effect heeft op de kinderen. Wij gestrest, zij ook. En dat is helemaal niet raar. De laatste paar nachten zijn ze allemaal bij Opa en Oma en Timo verzuchte al dat het nu eindelijk weer een beetje normaal was. Even een adempauze tussendoor. En voor de papa's en mama's tijd om ongestoord in te pakken, te slepen en op te ruimen.
Hannah heeft er enorm naar uit gezien en was helemaal trots dat we lopend met haar koffer en roze boodschappenkarretje op pad gingen. Glunderend door de straten van Dordrecht. De laatste keer onder het tunneltje door en nog even een gil laten horen.

Ze was wel wat verontwaardigd toen ze hoorde dat Papa en Mama nu in haar kamer slapen. Dat mag toch niet? Maar ook in die kamer heeft zij haar laatste nachtje gehad. Afscheid van al de jaren dat ze er lag. Van klein baby'tje tot grote bijna kleuter. Het ging er van klein ledikantje met schommelstoel tot peuterbed met poppenbed en keukentje. En al die tijd het leuke eendjes behang.

Hannah is ook druk geweest met de verhuizing dus. Dan kwam ze vragen wat ik aan het inpakken was en of dat ook mee moest. En of ze dat dan nu niet meer nodig had, en straks dan weer wel? Of werd ze midden in de nacht wakker uit een angstige droom (1 van de vele tegenwoordig) want Papa had de wielen van haar fiets afgehaald en dan was hij stuk! Of ze vroeg me de oren van mijn hoofd of dit en dat en zus en zo toch ook wel mee gingen. En Winnie ook hé want anders is hij hier alleen en dat is zielig!

Het is een lieverd, die meid van ons, druk met haar eigen leven maar zo opmerkzaam voor alles om haar heen. Druk met ontwikkelen maar ook meeleven met anderen. Ze praat over zichzelf in de derde persoon. Want het kindje wil ook mee naar Appelscha!

Nu is ze plotseling écht gaan tekenen. Van alleen maar krassen naar poppetjes met armen en benen en een hoofd en spinnen met een heleboel poten. Rondjes die ze inkleurt of een maan en een zon. Een boom of een huis, haar hele fantasie komt er nu uit. Ook is ze hele verhalen aan het spelen met poppetjes en autotjes. De ene is de mama en de anderen de kinderen. En dat ze wel goed moeten luisteren hoor!


In het nieuwe huis gaat alles anders. En toch weer niet. Slapen op de kamer bij papa en mama en sinds kort ieder in de eigen nieuwe kamer. Hannah koos roze dus dat heeft ze gekregen hoor! Papa en mama hebben bruin en de logeerkamer is groen. Dan hebben we bruin, groen en roze he?
Slapen gaat nu ook weer veel beter. De eerste nachten in de kamer nog even angstig. Er was een meneer in haar bed en die hebben we maar even weggestuurd. Maar nu is er niks meer aan de hand. Ze gaat op tijd naar bed en slaapt soms wel tot half negen in de ochtend.
En spelen gaat nu altijd met iemand erbij. Want met zoveel zijn we tenslotte. Er is altijd wel iemand om mee te spelen, maar Hannah en Matthias kunnen gezellig samen in de kamer spelen terwijl de grote mensen verbouwen, klussen en weer opknappen. Maar Hannah is 'haar' Sem ook niet vergeten hoor!
En nu is Hannah overdag ineens de oudste thuis met de verantwoordelijkheid voor Matthias. Als ze samen buiten spelen, of alleen in de kamer zijn. En daar groeit een kind ook van.

Hannah's avonturen gaan gewoon door en dat is maar goed ook. Maar ook al wonen we nu in Appeltjesbos, met de schapen aan de overkant, de koeien ernaast, het maïs rondom ons en het bos vlakbij, Hannah is nog steeds Hannah.




zaterdag 13 augustus 2011

13 augustus 2011

En inmiddels zijn we weer 2 maanden verder!
Hannah is nu 3 jaar 4 maanden en groeit maar door.


Ze wordt maar bijdehanter en brutaler. En eigenlijk zit ze nu in die periode dat ze de uitdaging van school nodig heeft maar nog niet naar school mag.
Sommige dagen kan ze heerlijk zelf zitten spelen en sommige dagen loopt ze me in de weg. De ene dag wil ze van alles en de andere dag alleen dat wat niet mag.
Spontane huilbuien zijn regelmatig van de partij.
De zin 'je hebt niks te willen' zit inmiddels al in haar geheugen maar nog niet in haar uitvoering. Ach, herhaling is de beste leermeester toch?


En toch is het nog steeds dat lieve goedlachse meisje wat iedereen een zonneschijn schonk toen ze nog klein was. Dat iedereen is er nu wel af, en vooral vreemde mannen krijgen een argwanende blik toe geworpen.
Met spelen kan ze al net zo druk en uitbundig doen als de jongens Smit. Ze klimt en klautert, schommelt en glijdt net zo hard mee. Wat goed uitkomt want we hebben een mooi speeltoestel voor ze uitgezocht waar ze zich op de boerderij flink op kunnen uitleven.


En die boerderij zit ook in haar geheugen gegrift. Tante Anneke heeft een aftelkalender gemaakt en elke dag zit ze secuur een vakje in te kleuren. Meestal worden eerst de cijfers gedaan en wil ze weten welke dat zijn. Als er een zinnetje in het vakje staat wil ze natuurlijk weten welke letters dat zijn. Sommige herkent ze al zelf zoals de letters van haar naam, de F van Freddy, de J (paraplu zegt ze dan) van Joke en Joran en de T van Timo. Nog even en ze gaat de boeken beter bekijken en elke letter uitpluizen. Voorlopig bladert ze nog hard door en bekijkt alleen de plaatsjes.


Het is inmiddels een vaste routine geworden. Ze wacht 's-morgens tot de 7 er is en gaat dan plassen. Dan gaat ze in of naast bed boekjes zitten lezen. Of zoals vanmorgen aan haar keukentje zitten klungelen. Zodra de 8 er is komt ze meestal onder luid gejuich mijn kamer in gerend dat ik nu wel uit bed mag. Ik ben dan meestal rustig wakker geworden en heb mijn opstartproblemen overwonnen. Als we toch eerder dan de 8 eruit gaan wil ze er alles van weten, want dat doen we toch nooit?


Tegenwoordig heeft ze trouwens de gewoonte ontwikkeld om vlak voor 6 uur wakker te worden uit een droom. En meestal is ze dan bang dat we zonder haar weg gaan of iets vergeten mee te nemen. Dus dan knuffelen we even, ik verzeker haar er van dat zij én alles wat van ons is mee gaat naar de boerderij. Dan nog even plassen en drinken en weer hup in bed. Soms gaat ze dan eerst nog weer liggen zingen maar meestal slaapt ze weer lekker door.


Het avondgebedje gaat tegenwoordig bijna uit haar hoofd. En als ze dan klaar is zegt ze vol trots dat de Here Jezus nu niet boos op haar hoeft te zijn. Ook met eten oefent ze goed om het zelf te doen. Wat wel helpt is dat ze tegenwoordig naar de neven kan luisteren en dan pik je het snel op.


Hannah kan trouwens ook heel goed zichzelf uitkleden. Dan staat ze bovenaan de trap te roepen of haar kleren in de was moeten en in welke wasmand. Meestal doet ze het goed. Als ik haar zelf erover laat nadenken gooit ze de lichte kleren in de lichte was, donkere in de donkere was en de spijkerbroeken in de kleine wasmand. Maar ook het opruimen van de schone was kan je aan haar overlaten. Zelfs toen ze de was van tante Anneke ging opruimen bij Opa en Oma thuis. Een goede hulp in de huishouding dus. Hoewel ze soms wel eens boos is als ze moet helpen, meestal doet ze de dingen die met de was te maken hebben met plezier. Maar zeker als we straks met veel mensen zijn is helpen goed, want vele handen maken licht werk toch?


Straks wonen we op de boerderij, ik hoor het regelmatig voorbij komen. En niet alleen van Hannah natuurlijk. Nog 2 weken in dit huis en dán?! Iedereen ziet er naar uit en we maken genoeg voorbereidingen. Zoals inpakken en meubels uit elkaar halen. In Hannah haar kamer staat alleen nog een bedje, nachtkastje en haar keukentje. Ze is helemaal in haar nopjes dat haar kleren in het keukentje liggen en vanmorgen heeft ze dus met de deurtjes zitten klieren en lagen de kleren ineens op andere stapels.

En ondertussen is het stukje weer klaar. Hannah groeit en bloeit en doet haar best om haar zelf te zijn. Ze gilt als een meid, rent als een meid en ruziet als een meid. Onze meid, wel te verstaan en we zijn er dol op!
Hoe ik ook denk, een mooier geschenk ken ik niet!

woensdag 27 juli 2011

Allemaal krulletjes!

Als vervolg op Allemaal vlechtjes! nu allemaal krulletjes!
Nu ja, meer een hele fijne slag in het haar, maar wel een leuk effect.
Elke dag vroeg ik of de vlechtjes er al uit mochten maar gisteren wilde ze het pas. Dus gisteravond nog haar haar gewassen met vlechtjes in en nu net de vlechtjes er uit gehaald. Nu heeft ze 2 dagen allemaal krulletjes.
Omdat het nu fijn is en kriebelt, bovenop nog wel twee invlechten gemaakt.



Ondanks die blik op haar gezicht, is ze er echt wel blij mee hoor!

zaterdag 23 juli 2011

Allemaal vlechtjes!

Dat wilde Hannah vanmorgen. En ach aangezien het zaterdag is en ik dan lekker rustig aan kan doen, ben ik aan de slag gegaan.
Ze is er heel blij mee:

maandag 13 juni 2011

13 juni 2011

En dan ben ik zomaar in de war met de maanden juni en juli... tis toch wat! Hier dan toch de update.
3 jaar en 2 maanden.

Ons meisje is een pienter dametje, dat wisten we eigenlijk al vanaf het begin. Ze pikte dingen snel op, maar wel op haar eigen tijd. Zo konden we tijden gaan zitten wachten tot ze ging lopen maar toen ze het eenmaal deed was het binnen no time ook gewoon goed. En zo is het eigenlijk met alles wel.

Maar sommige dingen vallen wel op omdat ze er eerder mee is dan anderen van haar leeftijd of soms zelfs eerder dan neef Sem die inmiddels alweer 4,5 jaar is. Maar we proberen er niet teveel aandacht aan te besteden. Zodra ze eenmaal naar school gaat zien we wel hoever ze nu écht voorloopt en of ze in andere dingen dan niet achterloopt. Belangrijk is dat ze lekker in haar vel zit, speelt en sociale vaardigheden leert. Maar vooral dat ze onze liefde ervaart, maar dat is eigenlijk wel duidelijk getuige haar stralende gezicht als ze ons ziet 's-morgens vroeg bijvoorbeeld.

Als ze vol trots komt vertellen dat na de zeven de acht komt en dat ze nu wel heeft uitgeslapen. En dan lekker bij mama in bed kruipen natuurlijk om nog even te knuffelen en gek te doen.
Ze zingt de hele dag en neuriet en doet een deuntje onder allerlei zinnetjes die ze dan herhaalt. Maar ik hoor haar steeds vaker echt liedjes zingen, dus misschien is het tijd voor koor?

Ze is nog steeds een treuzel met eten. Dus bij het ontbijt krijgt ze maar 1 boterham en met zo min mogelijk zaadjes en dingetjes erop. Koekjes gaan erin als koek natuurlijk maar alleen als je brood op is hoor! Bij de lunch krijgt ze 2 boterhammen en dan moet mama écht leren geduld te hebben, leert zij ook nog wat.
Fruit vind ze ook lekker, maar banaan tegenwoordig niet meer want daar zitten draadjes aan...

En bij het avondeten krijgt ze geen vol bord meer want dat gaat gewoon niet op. En dan is het weer huilen geblazen als ze geen vlees krijgt natuurlijk.
Met bidden en danken doet ze goed haar best, hoewel ze soms wel wat snel gaat en ze dan eindigt met sjuswilamen. En dan grapjes maken met goede bekomst na het bidden en eet smakelijk na het danken bijvoorbeeld. Of laatst na het avondgebedje in bed, eerst een grote grijns en toen eet smakelijk grapje!
Van Hannah vanaf 3e verjaardag

Slapen gaat best goed behalve als het onweert of ze ineens wakker wordt omdat ze denkt dat er een spin op de muur zit. Tegenwoordig is vaker wel dan niet haar nachtlampje aan en o wee als we de tent (klamboe) vergeten. Ze is namelijk panisch van vliegen en ook muggen dan natuurlijk. Ach ja, waait wel weer over kan je denken maar in de tussentijd toch die tent maar over haar bedje dan.

Hannah wil heel graag haar best doen om te luisteren. Als ik haar vraag of ze goed haar best wil doen dan doet ze dat ook, behalve als ze voor het avondeten nog even moet opruimen dan is het blijkbaar op.
Ook stilzitten kan ze best goed en dan vooral als ze zelf boekjes leest of aan het kleuren is. Want ondanks de bergen nieuw speelgoed is ze nog steeds verzot op boekjes, puzzels en kleuren en ook de zandbak wordt niet vergeten.

Ze doet ook heel erg haar best op het kleuren tussen de lijntjes en als ze er even geen zin in heeft krast ze het hele kleurboek door met elke kleurplaat een beetje paars of roze of wat ze dan maar in haar handen heeft.
Fietsen is het helemaal met haar grote fiets natuurlijk. Liefst wil ze overal naartoe op haar eigen fiets maar soms is dat een beetje ver en dan is de teleurstelling van haar gezicht te lezen.

Ze moet nog wel haar best gaan doen op het fietsen. Nu zit ze flierefluitend op de fiets en kijkt vooral rond naar alles waar ze langs komt. Eigenlijk is ze te groot voor de fiets maar zodra ze echt gaat doortrappen kijken we wel naar een groter model.
Maar het is wel tijd voor een ander fietsstoeltje want deze moet ze in en uit getild worden en ze zit tegenwoordig met haar knietjes in mijn kont de duwen. Ook passen haar voeten niet meer op de steuntjes die in de fietstas zitten.

Voorlopig meet ze 104 cm en weegt ze 16,8 kilo. Dus nu groeit ze weer even in de lengte en blijft haar gewicht stabiel. Ze is trouwens groter dan neef Sem!
Het is en blijft een schatje, en hoe ik ook denk een mooier geschenk ken ik niet!

zaterdag 16 april 2011

Hannah is jarig!

Natuurlijk was ze écht jarig op 13 april, maar vandaag wordt het uitgebreid gevierd.
Als eerste had ze vannacht in haar bed geplast, waarschijnlijk gewoon van de zenuwen.

Mama heeft een mooie verjaardagsmuts gemaakt.

Tante Arike heeft de taart gemaakt.
Hannah heeft geholpen met de cakepops.


Ieder jaar (behalve haar geboortedag) kliederen met verf!

En toen was het om 1 over 7 tijd voor cadeautjes!

Een tinnen theeservies.

Een heleboel poppenkleren, maar te groot voor haar kleine popje...

Een fiets! en een poppenwagen met een grote pop!
En ja hoor, nú wilde ze wél haar verjaardagsjurk showen!


Er kwam visite dus moest er thee geschonken worden.


Daarna liet Hannah zien dat ze al heel goed kan fietsen. Vandaag zelf geleerd!


Toen de rest van de visite er ook was werd er gezongen.

En Hannah vind dat helemaal niet leuk, maar bij driemaal hoera wilde ze wel even gek doen.


En toen de rest van de cadeautjes!





En toen was er taart!



En toen? Kon er eindelijk gespeeld worden!


Beetje moe?


Met z'n allen lekker macaroni eten en een ijsje toe.


En dit is alles bij elkaar:


Nu gaan papa en mama even bijkomen van een drukke dag, ik slaap al lekker! Iedereen bedankt voor de mooie en fijne dag.

Als je veel van iemand houdt
Geef je 't mooiste wat je hebt
Da's heel gewoon
Omdat God van mensen houdt
Gaf Hij 't mooiste wat Hij had
Zijn eigen Zoon
Hoe ik ook denk hoe ik ook denk
Een mooier geschenk ken ik niet
Hoe ik ook denk hoe ik ook denk
Een mooier geschenk ken ik niet!