woensdag 13 april 2011

13 april 2011

Ja het is écht waar, vandaag is Hannah 3 jaar geworden.
Het is niet te geloven hoe snel de tijd gegaan is, maar ik kan er niet meer omheen.
Als je Hannah vraagt: hoe oud ben jij? zegt ze nu drie, en gisteren was het antwoord nog 2. We vieren het helemaal zaterdag, dus ook vandaag geen gebak of cadeautjes. Anders hebben we van vandaag tot zaterdag (en waarschijnlijk lang erna) nog een druk meisje in huis. Of nee, druk is niet het goede woord, ze is uit haar doen.

De afgelopen maand zal ik eerst nog uit de doeken doen dus, het verjaardagsfeest is nog niet geweest. En daarna schrijf ik nog maar om de twee maanden. Want ja ze groeit hard, maar er is niet meer iedere dag of week iets nieuws.

We zijn weer bij het consultatiebureau geweest. En Hannah wilde niet gewogen of gemeten worden. Terwijl ze daar nu juist zo'n mooie stoel als weegschaal hebben. Het was een tegenstribbelend meisje, maar ze is gewogen en gemeten : 16,6 kilo en 1 meter lang. In principe mag ze dus best nog wat aankomen in vergelijking met haar lengte. Maar ze is niet dik, een gezonde jongedame. In bepaalde dingen loopt ze duidelijk voor. En in sommige dingen is ze gewoon gemiddeld.
Maar ons maakt het niks uit. Inmiddels is wel duidelijk dat ze haar eigen weg gaat, liefst op haar eigen tijd. En meestal laten we dat gewoon toe.

Dat Hannah op mama lijkt is meestal overduidelijk, maar soms wil ze meer op papa lijken. En daar heeft ze ook genoeg van weg hoor. Onder andere een beetje smetvrees. Een beetje, want ze wordt goed geoefend in vies worden tegenwoordig hoor!
Zo heeft ze stoepkrijten ontdekt. Ze heeft een zaterdag lang de hele dag in de tuin doorgebracht met tekenen en door de tekeningen rollen. En geen gezeur over vieze vingers of iets dergelijks. Dus het komt wel goed met dat meisje hoor.

Tegenwoordig is ze nog strikter in het spelen met de pop. Pop moet echt alles wat zij ook doet. Ze is echt precies in bepaalde dingen en let heel goed op.
Ze zegt dezelfde zinnetjes na en houd de pop ook stevig vast. Nee, hier geen geslinger met de pop aan 1 arm. (af en toe dan...)
Dus dan moet Hannah naar de wc, en pop op de po. Hannah eten, pop ook! Hannah slap, pop ook. En slapen, pyjama aan, tanden poetsen en ga zo maar door.
Ze heeft intussen ook ontdekt dat ze alleen maar dochters heeft. De poppen hebben geen piemel maar een plasser kreeg ik laatst te horen.
En ach, met alleen maar meiden is toch niks mis mee?

Als Hannah iets te makkelijk vind, of niet weet wát ze moet doen, dan gaat ze rijtjes maken. Van van alles en nog wat. Insteekpuzzels bijvoorbeeld, veel te makkelijk natuurlijk. Dan legt ze alle lege puzzels op de tafel en de puzzelstukjes op de bank.... Boeken die ze te vaak gelezen heeft ook.
Maar als ze toevallig buiten is gaat gewoon alles van de glijbaan.

In haar broek plassen doet ze niet meer. Heel soms net even te laat bij de wc, maar hier geen piesbroeken meer, en dat scheelt een hoop! Maar soms wil de poep niet komen en zit ze om de 5 min op de wc...
Hannah heeft afgelopen zondag gezegd dat ze geen luier meer om wilde in bed. Ze was een grote meid. En tot nu toe houd ze het vol. Geen bedplasser meer, zou het er nu dan van komen? En ze is ook al een grote meid hoor, maar soms wou je ze klein houden he!

Papa bakt regelmatig een brood of een pizza, maar mama bakt wel eens iets wat veel lekkerder is. Nu ja, het uitlikken van de beslagkom is dan lekkerder. Ze kan er heerlijk van genieten, en veel zal ze er niet van gegeten hebben getuige haar besmeerde gezicht...

En zo was de laatste maand van dit jaar. Weer een jaar van nieuwe mijlpalen en nieuwe gebeurtenissen. Ze slaapt ze nu écht niet meer tussen de middag tenzij ze goed ziek is. Is ze steeds makkelijker in vies worden, maar speelt nog steeds het liefst met water. Haar praten is nu goed verstaanbaar, ze is zelfs de R gaan zeggen. Ze zegt woorden nu in verleden of toekomstige tijd en spreekt ze over zichzelf in de derde persoon.
Ze gáát nu zelf naar de wc en roept wel als we dr "spulle moeten afvegeeee" (mijnes billen). Als ze geplast heeft kan ze het zelf en dan hoeven we ze alleen nog een beetje te helpen met een maillot of een knoop.
Ze heeft een eigen wekker en weet heel goed wanneer de 7 er is en dat ze dan uit bed mag. En het verschilt vaak maar een minuut of vijf dus met haar eigen klokje is ook niks mis.
Ze wil nu dus 'snachts geen luier meer aan, want ze is een grote meid. We weten niet hoe lang het goed blijft gaan maar ze krijgt voor elke nacht een stickertje. En als de kaart vol is een cadeautje. Maar het gaat haar om de stickertjes hoor.
Inmiddels is ze te klein voor de driewieler, maar ze heeft er een half jaar plezier mee gehad. Ze fiets van huis naar de winkel en weer terug, of naar opa en oma en weer terug. En is regelmatig boos als ík ga fietsen want dan wil ze zelf fietsen!
Ze heeft de glijbaan ontdekt en gaat tegenwoordig ook via de verkeerde kant omhoog en via het trappetje weer naar beneden.
Zelf uit en aankleden ze kan het bijna helemaal. Veterschoenen zijn geen belemmering meer, ik hoef ze alleen nog maar te strikken of een knoop uit de veters te halen. Al heeft ze nu wel weer mooie nieuwe sandalen met klittenband. Een t-shirt aan en uit doen kan ze heel netjes maar meestal staat ze aan haar mouwen te trekken om haar arm eruit te krijgen. Maar als ze er even over nadenkt dan kan ze het allemaal heel goed.
In het begin van het jaar kraste ze alleen nog maar, en nu probeert ze goed binnen de lijntjes te blijven en met succes. Soms is alleen 1 streepje al genoeg en soms kleurt ze iets ook echt in.
Zomaar een paar! dingen die ze het afgelopen jaar heeft gedaan. Best wel veel voor dat kleine meisje, wat eigenlijk best groot is. Wat bijzonder ook dat wij dit alles van dichtbij mogen meemaken. Wat een zegen van God!

Hoe oud ze ook is, ze blijft een leuk portret!

1 opmerking:

de Ruijter zei

Het is en blijft een lekker kind.