maandag 13 juni 2011

13 juni 2011

En dan ben ik zomaar in de war met de maanden juni en juli... tis toch wat! Hier dan toch de update.
3 jaar en 2 maanden.

Ons meisje is een pienter dametje, dat wisten we eigenlijk al vanaf het begin. Ze pikte dingen snel op, maar wel op haar eigen tijd. Zo konden we tijden gaan zitten wachten tot ze ging lopen maar toen ze het eenmaal deed was het binnen no time ook gewoon goed. En zo is het eigenlijk met alles wel.

Maar sommige dingen vallen wel op omdat ze er eerder mee is dan anderen van haar leeftijd of soms zelfs eerder dan neef Sem die inmiddels alweer 4,5 jaar is. Maar we proberen er niet teveel aandacht aan te besteden. Zodra ze eenmaal naar school gaat zien we wel hoever ze nu ├ęcht voorloopt en of ze in andere dingen dan niet achterloopt. Belangrijk is dat ze lekker in haar vel zit, speelt en sociale vaardigheden leert. Maar vooral dat ze onze liefde ervaart, maar dat is eigenlijk wel duidelijk getuige haar stralende gezicht als ze ons ziet 's-morgens vroeg bijvoorbeeld.

Als ze vol trots komt vertellen dat na de zeven de acht komt en dat ze nu wel heeft uitgeslapen. En dan lekker bij mama in bed kruipen natuurlijk om nog even te knuffelen en gek te doen.
Ze zingt de hele dag en neuriet en doet een deuntje onder allerlei zinnetjes die ze dan herhaalt. Maar ik hoor haar steeds vaker echt liedjes zingen, dus misschien is het tijd voor koor?

Ze is nog steeds een treuzel met eten. Dus bij het ontbijt krijgt ze maar 1 boterham en met zo min mogelijk zaadjes en dingetjes erop. Koekjes gaan erin als koek natuurlijk maar alleen als je brood op is hoor! Bij de lunch krijgt ze 2 boterhammen en dan moet mama ├ęcht leren geduld te hebben, leert zij ook nog wat.
Fruit vind ze ook lekker, maar banaan tegenwoordig niet meer want daar zitten draadjes aan...

En bij het avondeten krijgt ze geen vol bord meer want dat gaat gewoon niet op. En dan is het weer huilen geblazen als ze geen vlees krijgt natuurlijk.
Met bidden en danken doet ze goed haar best, hoewel ze soms wel wat snel gaat en ze dan eindigt met sjuswilamen. En dan grapjes maken met goede bekomst na het bidden en eet smakelijk na het danken bijvoorbeeld. Of laatst na het avondgebedje in bed, eerst een grote grijns en toen eet smakelijk grapje!
Van Hannah vanaf 3e verjaardag

Slapen gaat best goed behalve als het onweert of ze ineens wakker wordt omdat ze denkt dat er een spin op de muur zit. Tegenwoordig is vaker wel dan niet haar nachtlampje aan en o wee als we de tent (klamboe) vergeten. Ze is namelijk panisch van vliegen en ook muggen dan natuurlijk. Ach ja, waait wel weer over kan je denken maar in de tussentijd toch die tent maar over haar bedje dan.

Hannah wil heel graag haar best doen om te luisteren. Als ik haar vraag of ze goed haar best wil doen dan doet ze dat ook, behalve als ze voor het avondeten nog even moet opruimen dan is het blijkbaar op.
Ook stilzitten kan ze best goed en dan vooral als ze zelf boekjes leest of aan het kleuren is. Want ondanks de bergen nieuw speelgoed is ze nog steeds verzot op boekjes, puzzels en kleuren en ook de zandbak wordt niet vergeten.

Ze doet ook heel erg haar best op het kleuren tussen de lijntjes en als ze er even geen zin in heeft krast ze het hele kleurboek door met elke kleurplaat een beetje paars of roze of wat ze dan maar in haar handen heeft.
Fietsen is het helemaal met haar grote fiets natuurlijk. Liefst wil ze overal naartoe op haar eigen fiets maar soms is dat een beetje ver en dan is de teleurstelling van haar gezicht te lezen.

Ze moet nog wel haar best gaan doen op het fietsen. Nu zit ze flierefluitend op de fiets en kijkt vooral rond naar alles waar ze langs komt. Eigenlijk is ze te groot voor de fiets maar zodra ze echt gaat doortrappen kijken we wel naar een groter model.
Maar het is wel tijd voor een ander fietsstoeltje want deze moet ze in en uit getild worden en ze zit tegenwoordig met haar knietjes in mijn kont de duwen. Ook passen haar voeten niet meer op de steuntjes die in de fietstas zitten.

Voorlopig meet ze 104 cm en weegt ze 16,8 kilo. Dus nu groeit ze weer even in de lengte en blijft haar gewicht stabiel. Ze is trouwens groter dan neef Sem!
Het is en blijft een schatje, en hoe ik ook denk een mooier geschenk ken ik niet!