zaterdag 13 augustus 2011

13 augustus 2011

En inmiddels zijn we weer 2 maanden verder!
Hannah is nu 3 jaar 4 maanden en groeit maar door.


Ze wordt maar bijdehanter en brutaler. En eigenlijk zit ze nu in die periode dat ze de uitdaging van school nodig heeft maar nog niet naar school mag.
Sommige dagen kan ze heerlijk zelf zitten spelen en sommige dagen loopt ze me in de weg. De ene dag wil ze van alles en de andere dag alleen dat wat niet mag.
Spontane huilbuien zijn regelmatig van de partij.
De zin 'je hebt niks te willen' zit inmiddels al in haar geheugen maar nog niet in haar uitvoering. Ach, herhaling is de beste leermeester toch?


En toch is het nog steeds dat lieve goedlachse meisje wat iedereen een zonneschijn schonk toen ze nog klein was. Dat iedereen is er nu wel af, en vooral vreemde mannen krijgen een argwanende blik toe geworpen.
Met spelen kan ze al net zo druk en uitbundig doen als de jongens Smit. Ze klimt en klautert, schommelt en glijdt net zo hard mee. Wat goed uitkomt want we hebben een mooi speeltoestel voor ze uitgezocht waar ze zich op de boerderij flink op kunnen uitleven.


En die boerderij zit ook in haar geheugen gegrift. Tante Anneke heeft een aftelkalender gemaakt en elke dag zit ze secuur een vakje in te kleuren. Meestal worden eerst de cijfers gedaan en wil ze weten welke dat zijn. Als er een zinnetje in het vakje staat wil ze natuurlijk weten welke letters dat zijn. Sommige herkent ze al zelf zoals de letters van haar naam, de F van Freddy, de J (paraplu zegt ze dan) van Joke en Joran en de T van Timo. Nog even en ze gaat de boeken beter bekijken en elke letter uitpluizen. Voorlopig bladert ze nog hard door en bekijkt alleen de plaatsjes.


Het is inmiddels een vaste routine geworden. Ze wacht 's-morgens tot de 7 er is en gaat dan plassen. Dan gaat ze in of naast bed boekjes zitten lezen. Of zoals vanmorgen aan haar keukentje zitten klungelen. Zodra de 8 er is komt ze meestal onder luid gejuich mijn kamer in gerend dat ik nu wel uit bed mag. Ik ben dan meestal rustig wakker geworden en heb mijn opstartproblemen overwonnen. Als we toch eerder dan de 8 eruit gaan wil ze er alles van weten, want dat doen we toch nooit?


Tegenwoordig heeft ze trouwens de gewoonte ontwikkeld om vlak voor 6 uur wakker te worden uit een droom. En meestal is ze dan bang dat we zonder haar weg gaan of iets vergeten mee te nemen. Dus dan knuffelen we even, ik verzeker haar er van dat zij én alles wat van ons is mee gaat naar de boerderij. Dan nog even plassen en drinken en weer hup in bed. Soms gaat ze dan eerst nog weer liggen zingen maar meestal slaapt ze weer lekker door.


Het avondgebedje gaat tegenwoordig bijna uit haar hoofd. En als ze dan klaar is zegt ze vol trots dat de Here Jezus nu niet boos op haar hoeft te zijn. Ook met eten oefent ze goed om het zelf te doen. Wat wel helpt is dat ze tegenwoordig naar de neven kan luisteren en dan pik je het snel op.


Hannah kan trouwens ook heel goed zichzelf uitkleden. Dan staat ze bovenaan de trap te roepen of haar kleren in de was moeten en in welke wasmand. Meestal doet ze het goed. Als ik haar zelf erover laat nadenken gooit ze de lichte kleren in de lichte was, donkere in de donkere was en de spijkerbroeken in de kleine wasmand. Maar ook het opruimen van de schone was kan je aan haar overlaten. Zelfs toen ze de was van tante Anneke ging opruimen bij Opa en Oma thuis. Een goede hulp in de huishouding dus. Hoewel ze soms wel eens boos is als ze moet helpen, meestal doet ze de dingen die met de was te maken hebben met plezier. Maar zeker als we straks met veel mensen zijn is helpen goed, want vele handen maken licht werk toch?


Straks wonen we op de boerderij, ik hoor het regelmatig voorbij komen. En niet alleen van Hannah natuurlijk. Nog 2 weken in dit huis en dán?! Iedereen ziet er naar uit en we maken genoeg voorbereidingen. Zoals inpakken en meubels uit elkaar halen. In Hannah haar kamer staat alleen nog een bedje, nachtkastje en haar keukentje. Ze is helemaal in haar nopjes dat haar kleren in het keukentje liggen en vanmorgen heeft ze dus met de deurtjes zitten klieren en lagen de kleren ineens op andere stapels.

En ondertussen is het stukje weer klaar. Hannah groeit en bloeit en doet haar best om haar zelf te zijn. Ze gilt als een meid, rent als een meid en ruziet als een meid. Onze meid, wel te verstaan en we zijn er dol op!
Hoe ik ook denk, een mooier geschenk ken ik niet!

2 opmerkingen:

de Ruijter zei

Ons zonnestraaltje toch?

Joke Vermanen zei

Ja, ons lachebekkie, lieveling. Noem maar op!