zaterdag 13 oktober 2012

13 oktober 2012 4,5 jaar oud!

Ja ok, dit bericht lag ook al een tijdje op de plank .... Maar hier is hij dan ook..

Toen was er de zomervakantie. Na die paar maandjes school weer even bijkomen en lekker de hele dag kunnen spelen. Dat resulteerde natuurlijk! in leuke kiekjes:


Hannah met dr melksnor en helemaal happy!


Trots op dr nieuwe buitenspeelshirt van Mamma's oude Nijntje shirt. Maar ze wilde eigenlijk niet op de foto, geen tijd geen tijd geen tijd....

Op een mooie zonnige dag zijn we eerst bij de sluizen in Appelscha gaan kijken wat er gebeurt als er een boot door wil. Heel interessant natuurlijk! Daarna hebben we de zwembaden gevuld.




Ook als het warm is moet er nog steeds geknutseld worden, maar dan zonder shirt.


Ik pas toch nog wel in de zandbak Mama? Ja hoor ga jij maar zandtaartjes bakken.

Vervolgens stond er een dagje Duinenzathe op het programma:




Op een regenachtige dag besloten we de Turfroute te bezoeken. Gewoon langs de vaart in Appelscha. Het begon met mooi zonnig weer maar eindigde in een fikse regenbui die ons tot op het bot verkleumde....


Hier wordt nog even de laatste dag van de vakantie gevierd met een heerlijk zonnetje:


Op 3 september de eerste schooldag van dit nieuwe schooljaar. Hannah had er al 6 weken zin in. Hoewel ze de vakantie ook wel fijn vond hoor ;) Nu zit ze écht bij Sem in de klas. Én als Matthias mag oefenen zo vlak voor de zomervakantie heeft de juf drie van deze familie in 1 klas. Zal wel niet vaak voorkomen!


En op 9 september, na nog maar 1 week school was de pret alweer over. Op zondag trok ze een beker hete thee over zich heen en dat veroorzaakte een brandwond van 15 bij 25 cm. Het was 2e graads en vreselijk! Het hele verhaal is hier te lezen en de updates die erop volgden waren niet allemaal rozengeur en manenschijn. Gelukkig is de huid alweer gesloten en hoeft het alleen nog maar weer normale huid te worden. Het is nog steeds in ons achterhoofd maar we worden er niet meer elke dag aan herinnerd. Het gewone leven is weer doorgegaan.


Even met Oma knuffelen en ook nog kletsen aan de telefoon!


Zo moeder zo dochter aan tafel!

Het hele verhaal is af te sluiten dat deze kanjer van een meid zich enorm moedig heeft gedragen. Ze is een parel in Gods hand!

zondag 7 oktober 2012

Dag 28!

Even een update over Hannah haar goed herstellende huidje.

Vorige keer was het dag 17 dus we zijn nu 11 dagen verder.
En het thee-ongeluk is alweer 4 weken geleden. Ik kan het me nog als de dag van gisteren herinneren, maar toch zijn de afgelopen 2 weken omgevlogen en denk ik hé? is het echt pas 4 weken terug?

In ieder geval een update over haar been.

Zoals je kan zien ziet het er goed uit. Bovenaan (op de foto rechts) was er nog een plek wat dik was maar dat begint nu ook mooi vlak te worden. Op de foto ook zichtbaar is dat het paars wordt. Het roze begin nu steeds lichter te worden en als je erover heen wrijft is de huid al gewoon blank, alleen trekt het roze er weer doorheen.
Het doet geen zeer, in het begin nog wel met smeren van de vaseline maar dat nu ook niet meer.
Het jeuken begint steeds minder voor te komen. Eerst was dat nog wel, vooral als ze uit haar warme bed kwam 's-morgens bijvoorbeeld of als we gingen omkleden om naar bed te gaan. Maar ik vraag het nu niet meer en ze begint er zelf ook steeds minder over.

Dus al met al gaat het er steeds beter uitzien!

woensdag 26 september 2012

Prinses Hannah

Gisteren kwam er voor Hannah een cadeautje met de post en heeft Hannah het laatste korstje van haar been getrokken. Tijd voor een foto dus!

Zo ziet haar been er nu uit. Houd er rekening mee dat ze al een tijdje gelopen heeft waardoor het een beetje paars ziet. Dit is volkomen normaal door de slechte bloedvaatjes.


En dan het cadeautje bij de post. Ik had een tijdje terug via Marktplaats een deal gesloten om ipv geld een print voor op een shirt te bestellen. Ik besloot er een voor Hannah te doen met een kroontje. En omdat ze een kanjer is geweest met hoofdletter K vond ik dat ze het ook helemaal verdiend heeft om er zo bij te lopen:



Hannah is er helemaal trots op. En de meisjes in haar klas ook wel wat jaloers. Nu zijn dat er maar 5 dus dat is makkelijk zat ;)

Dus Jeannette, bedankt voor het maken, Hannah zal hem nog de hele winter met trots dragen!

maandag 24 september 2012

Het verloop van de afgelopen 15 dagen.

Wij hebben foto's gemaakt om de vooruitgang te kunnen zien van Hannah's brandwond. De dokter noemde Hannah daarom het fotomodel. Maar ach, wij hebben diverse kijkers die ook wel willen weten of het nu vooruit of achteruit gaat en zo kan je meteen laten zien hoe dat er nou uit ziet als je je thee over je heen trekt....
Dus hier nog even de foto's achter elkaar:


Dit is dag 2. Er hingen eerst nog bruine vellen en er zaten flink wat blaren op de plek. Dit is er allemaal afgewassen en dat is zeer pijnlijk. Toen een dikke laag zalf, gaas, verband en gekke panty.

Dit is dag 3. Wederom gewassen en dat was vreselijk pijnlijk! De plek is nu niet helemaal rood meer maar er zitten al eilandjes van de zalf. Die maakt een beschermlaagje op de brandwond zodat eronder echte huid kan groeien. Hierover ging opnieuw zalf, gaas, verband en een gekke panty.

Dit is dag 6. Wederom gewassen en dat was vreselijk pijnlijk!Dit ziet er erg vies uit maar eigenlijk is de nephuid druk bezig hard te worden zodat de echte huid eronder genoeg beschermd is. Het natte komt dus van de zalf en die wordt vanaf vandaag niet meer gebruikt. Er gaan nu vette gazen op, gewoon gaas, verband en een gekke panty.


Dag 10. Ondertussen is dit de tweede keer dat het vette gaas vervangen werd. De eerste keer zat het goed vast omdat de huid flink nat was was het gaan hechten aan de gaas. Nu was het vrij snel los, uiteraard deed het zeer maar niet meer zwaar pijnlijk. Hier zie je dat de nephuid dus droog is geworden en korsten vormt. Aan de randen zijn de losse velletjes/korstjes al afgeplukt.
Nu werd het wederom ingepakt met vet gaas, gewoon gaas, verband en gekke panty.

Dat 12. Hier zie je dat er al een flink stuk van de nephuid eraf is. Korsten laten goed los en ze schilferde flink bij het aan en uitkleden. De nieuwe huid is knalroze en vol met slechte nood-bloedvaatjes zonder kleppen. Die waren aangelegd voor de wondgenezing. Deze pompen het bloed dus snel naar de wond als je gaat staan. Nu moet het lichaam gaan zorgen dat de huid goed gaat hechten in alle lagen. Het licht nu nog laagje op laagje en bij wrijving kan het nog los laten/blaren veroorzaken.
De wond zag er nu zo goed uit, droog, geen open huid meer. Dat betekende geen verband meer!

Dag 15. Mama heeft ondertussen elke keer een paar korstjes geplukt en nu is er nog maar 1 plekje over. Nu mag de huid het weer zelf doen. De slechte bloedvaatjes opruimen, goede vormen en zorgen dat de huid goed gaat hechten. Nu mag Hannah weer zonder rolstoel. Overal aan mee doen. En dragen wat ze lekker vind zitten.

Bijna tot niet meer ziens?

Vandaag wederom naar het ziekenhuis.
Maar eerst een ochtend naar school.
Zoals gezegd, met de rolstoel er heen, in de klas lekker lopen en als er naar buiten gegaan wordt dan in de rolstoel. Zoals voorgeschreven door de zusters.
Ging allemaal goed ga ik vanuit. Van de juf niks gehoord en Hannah vond het zelf wel best. Maar nu is ze verrekte moe...
Ze had ook spulletjes mee om te laten zien. Verband en de gazen de zalf en de gekke panty. Ik ga er vanuit dat de juf wel heeft laten zien hoe en wat, want Hannah kennende zegt ze geen woord als ze eenmaal de volle aandacht heeft.

Ze was helemaal blij toen Oma haar op kwam halen uit school en Sem duwde haar rolstoel. En vroeg ook of ze vanmiddag weer terug mocht naar school. Maar dat ging niet want we moesten naar het ziekenhuis en tegen de tijd dat we terug waren was school al bijna uit.


Afijn, het doktersbezoek ging goed. De zuster heeft even de vette zalf eraf gewassen en gekeken of het laatste korstje los wilde, maar dat wilde niet. Maar ze verwacht dat het binnenkort wel loskomt. We hadden nu ook controle van dokter Stolk die ons ook de eerste week heeft gezien. En die vond alles er supermooi uit zien. Ze was heel tevreden en vond dat Hannah het goed gedaan heeft.
Ze mag nu weer lopen, rennen, fietsen, spelen en alles wat ze voor de brandwond ook mocht. Hannah superblij natuurlijk en wij bij thuiskomst meteen gebeld om de rolstoel op te laten halen.

De huid zal nu langzaam de overtollige bloedvaatjes afbreken en goede aanmaken. Dan wordt de huid normaal blank en niet meer knalroze. Aangezien we net een bruinmakende zomer achter de rug hebben zal je het verschil nog wel een tijdje zien en volgend jaar goed opletten met insmeren en desnoods extra beschermen met een laagje kleding. Maar dat is volgend jaar zomer. Voor nu, gaan we eens kijken welke broeken ze lekker vind zitten en welke niet. Want ze klaagde over koude benen in haar legging en rok...


Dit is het speelgoed wat in de gang staat bij de poli van het Brandwondencentrum. En zoals beloofd mocht ze erin als ze weer alles mocht en Hannah heeft dus meteen de daad bij het woord gevoegd.

Nu moeten we over zes weken nog een keer terug komen op controle. 5 november. Ik ben benieuwd hoe het er dan uit ziet, maar we zijn superblij dat het niet deze week nog is, eindelijk niet meer bijna dagelijks naar Groningen heen en weer voor het ziekenhuis. YES!

zondag 23 september 2012

Na 2 weken eindelijk weer in bad!

Omdat een foto meer zegt dan duizend woorden hier de foto's:



Na twee weken eindelijk weer eens fatsoenlijk gewassen worden. In bad geweest met een heleboel eendjes! Zo wilde ze het, want ze had er drie in het ziekenhuis gekregen en wilde helemaal bedolven worden onder de eendjes. Dus mama heeft de eendjes van haar babykamer tevoorschijn gehaald en die erbij gedaan. Uiteraard heeft de hele kinderschare hier plezier van gehad. Vooral die ene die kwaakt, omdat hij met water in contact kwam bleef hij doorgaan!

vrijdag 21 september 2012

Weer een stukje beter!

Vandaag waren we vroeg aan de beurt. Dat is alleen maar mooi, dan ben je er snel weer vanaf!

Maar eerst nog even voorlezen, het laatste hoofdstuk van Koning en Koningin Bobbel.

Vandaag hadden we zuster Gera. Die was ook wel aardig vond Hannah. Het verband was er gisteravond al afgegaan doordat Hannah zo'n jeuk had. Haar hele bed lag bezaaid met stukjes losse nep-huid ofwel korstjes. Papa heeft het verband er weer opgedaan en toen kon zuster Gera het vanmorgen er weer afhalen.


De wond zag er goed uit! En zuster Gera ging ook al enthousiast aan het plukken om de korstjes eraf te halen. En zo houden we er steeds minder over:


Nogmaals, alles wat binnen de 2 weken hersteld is vormt geen litteken, dus als de rest zondag allemaal weg is betekend het geen litteken wat Hannah hieraan blijft herinneren. Natuurlijk duurt het herstellen van de huid nog lang maar dit is al weer de afsluiting van een hele nare periode in het herstel. Voor nu betekend het geen verband meer en dus ook niet meer verschonen, wassen en zalven van de wond!

Hannah had ook het goede nieuws gekregen dat ze nu dan écht weer mag lopen. Maar niet meteen een heleboel. Dus wij hadden gezegd dat ze in de huiskamer rond kon lopen en als ze verder weg ging dan kon ze met de rolstoel. Maar die rolstoel werd al steeds minder gebruikt, zoals de zuster zei: kinderen weten vaak wel wat en wel niet gaat. Als het ging tintelen moest ze rustig aan doen, en hoewel ik haar een aantal keer met rolstoel en al van buiten moest halen heeft ze rustig aan gedaan.

Tante Arike had gezegd dat áls het mocht, Hannah alleen in bad mocht. Dus werd gevraagd of dat mocht en ja hoor, maar niet langer dan 10 minuten. Dat zullen we onthouden. Voor nu werd het laatste cadeautje uitgezocht: een badeendversie van Piet Piraat!

En toen was het op naar huis in een topstemming want: geen verband en ze mocht ook weer lopen! Wat ook helemaal leuk is, ze mag maandag ochtend naar school. We nemen haar mee in de rolstoel. In de klas kan ze dan rondlopen en buiten in de rolstoel. Zo voorkomen we dat ze te hard van stapel loopt en dat ze haar nieuwe huidje openhaalt. Want er wordt natuurlijk wel wild gespeeld buiten, zoals dat hoort maar daar is haar huidje nog niet tegen bestand.


Eenmaal thuis wachtte daar een cadeau van tante Anneke. Die had contact gehad met de stichting "De Regenboogboom". Die bezorgen droomdekens bij zieke kinderen.

Ze vonden Hannah's vertoon van moed gedurende de afgelopen weken genoeg om haar ook een deken te sturen. Eindelijk iets moois om te herinneren en de vervelende dingen te vergeten. De bedoeling was dat ze hem over haar benen kon doen als ze in de rolstoel naar het ziekenhuis gaat. Hoewel ze nu al mag lopen zal ze er in de rolstoel nog wel gebruik van maken. Bijvoorbeeld de lange gang die we door moeten in het ziekenhuis. En op school als er buiten gespeeld wordt moet ze ook nog even in de rolstoel zitten.
Ze kreeg er ook een mooie kristal bij met de opdracht die voor haar raam te hangen zodat het licht erdoor kan schijnen. Helemaal mooi!

Hier staat Hannah's verhaal op de website.

Ook kwam de juf met een mooie grote geknutselde kaart van de hele klas en een mooi nieuw kleurboek. Dat kwam mooi uit, dan konden we meteen vertellen dat ze weer naar school mag! En de juf vond dat ook heel fijn.

Al met al een hele vermoeiende en bijzondere dag. Allemaal mooie dingen en positief nieuws! Eindelijk weer eens een leuke dag...