vrijdag 14 september 2012

Begin de dag met een lach.

Omdat een dansje er nog niet in zit.
We begonnen de dag weer goed omdat we allemaal beter geslapen hebben. Wat scheelt dát toch een hoop. Maar het wéten dat je naar het ziekenhuis moet, en wát ze daar dan gaan doen. Daar wordt je niet blij van. Ze protesteerde dit keer al voor we in de auto zaten.

Maar zoals gisteren beloofd was, viel het vandaag mee met de pijn. Ik zeg niet dat het niet zeer deed en dat Hannah geen reden had om te gillen en huilen. Maar het was snel weer over. Er zat nog een flinke laag slagroomzalf op en dus hadden de gaasjes zich niet aan de wond gehecht. Het schoonmaken blijft een vervelend klusje en doet gewoon zeer!

Zo zag de wond er vandaag uit:

OK, best wel vies dus. Maar volgens de dokter en zuster Angela is dit goed genoeg om de zalf in de prullenbak te gooien en over te gaan op vette gazen. Super nieuws natuurlijk. We zitten in de volgende fase van het herstel.
Vandaag heeft ze dus vette gazen erop gekregen en die mogen blijven zitten tot zondag. Nog een jippie! Want dat betekend dat we morgen eindelijk een dagje rust hebben van het ziekenhuis.

Zondag gaat het verband er weer af en wordt er weer naar de wond gekeken. Verwachting is dat er dan toch wel wat viezigheid weer ontwikkeld is en dat het gaas ook vervangen moet worden. Maar dat dan de tweede serie gazen langer kan blijven zitten. Nog een jippie natuurlijk.
Maar laten we niet op de feiten vooruit lopen. 1 dag tegelijk. En morgen lekker vrij van het ziekenhuis.
Even niet met de roze lift, even niet een rondje racen door de gangen en even niet voorlezen uit het boek van Koning en Koningin Bobbel. Even geen nieuw bedeltje aan Hannah haar armbandje. Dat allemaal niet en proberen elkaar te vermaken met wat anders.

Vandaag is dat aardig gelukt. Opa is 61 jaar geworden. Hoewel ze niks op school gemaakt had wilde ze toch wel wat kleuren. Dus een kleurplaat gekleurd, wat mooie stickers erop (gesponsoord door het brandwondencentrum) en Hannah was er helemaal happy mee, Opa ook natuurlijk.
Toen we thuis kwamen mocht ze ook nog een súper cool cadeau uitpakken van Papa zijn werk. Een Steffi pop met scooter. Helemaal de blitz natuurlijk! Ze wordt helemaal verwend. In het ziekenhuis mag ze elke dag iets uitzoeken. Van Papa en Mama mag ze elke dag een bedeltje kiezen en van Tante Arike had ze een doosje Ministeck gekregen. En natuurlijk een paar mooie kaarten. Ze vrolijkt er helemaal van op!

En toen Papa moest werken en Mama boodschappen ging doen werd Hannah vermaakt en rondgereden door de neefjes. Er werd gezellig met haar gespeeld en ze commandeerde de boel wel even vanuit de rolstoel. Die de neefjes natuurlijk gaaf vinden om rond te rijden. En het is dat het regende anders had ze vast al een rondje om het huis gemaakt ermee.

Voor nu is het weer bedtijd. Hannah sliep bijna meteen zo moe was ze weer. Morgen zal ze wel weer om 7 uur wakker zijn. Morgen gaan we wel naar Groningen maar niet naar het ziekenhuis. Hopelijk heeft Freddy geen automatische piloot aan staan!

Geen opmerkingen: