maandag 24 september 2012

Bijna tot niet meer ziens?

Vandaag wederom naar het ziekenhuis.
Maar eerst een ochtend naar school.
Zoals gezegd, met de rolstoel er heen, in de klas lekker lopen en als er naar buiten gegaan wordt dan in de rolstoel. Zoals voorgeschreven door de zusters.
Ging allemaal goed ga ik vanuit. Van de juf niks gehoord en Hannah vond het zelf wel best. Maar nu is ze verrekte moe...
Ze had ook spulletjes mee om te laten zien. Verband en de gazen de zalf en de gekke panty. Ik ga er vanuit dat de juf wel heeft laten zien hoe en wat, want Hannah kennende zegt ze geen woord als ze eenmaal de volle aandacht heeft.

Ze was helemaal blij toen Oma haar op kwam halen uit school en Sem duwde haar rolstoel. En vroeg ook of ze vanmiddag weer terug mocht naar school. Maar dat ging niet want we moesten naar het ziekenhuis en tegen de tijd dat we terug waren was school al bijna uit.


Afijn, het doktersbezoek ging goed. De zuster heeft even de vette zalf eraf gewassen en gekeken of het laatste korstje los wilde, maar dat wilde niet. Maar ze verwacht dat het binnenkort wel loskomt. We hadden nu ook controle van dokter Stolk die ons ook de eerste week heeft gezien. En die vond alles er supermooi uit zien. Ze was heel tevreden en vond dat Hannah het goed gedaan heeft.
Ze mag nu weer lopen, rennen, fietsen, spelen en alles wat ze voor de brandwond ook mocht. Hannah superblij natuurlijk en wij bij thuiskomst meteen gebeld om de rolstoel op te laten halen.

De huid zal nu langzaam de overtollige bloedvaatjes afbreken en goede aanmaken. Dan wordt de huid normaal blank en niet meer knalroze. Aangezien we net een bruinmakende zomer achter de rug hebben zal je het verschil nog wel een tijdje zien en volgend jaar goed opletten met insmeren en desnoods extra beschermen met een laagje kleding. Maar dat is volgend jaar zomer. Voor nu, gaan we eens kijken welke broeken ze lekker vind zitten en welke niet. Want ze klaagde over koude benen in haar legging en rok...


Dit is het speelgoed wat in de gang staat bij de poli van het Brandwondencentrum. En zoals beloofd mocht ze erin als ze weer alles mocht en Hannah heeft dus meteen de daad bij het woord gevoegd.

Nu moeten we over zes weken nog een keer terug komen op controle. 5 november. Ik ben benieuwd hoe het er dan uit ziet, maar we zijn superblij dat het niet deze week nog is, eindelijk niet meer bijna dagelijks naar Groningen heen en weer voor het ziekenhuis. YES!

Geen opmerkingen: