woensdag 12 september 2012

Weer een dag voorbij

Vandaag begon met de nacht. Hannah schrok van een mug, een keer of twee. Moest plassen, een keer of drie... Dus echt diep slapen deden we niet. En dat in combinatie met het vele sjouwen, heen en weer reizen naar het ziekenhuis én gewoon de situatie op zich zorgt ervoor dat we een beetje hebben uitgeslapen. Een beetje, want écht helpen doet het natuurlijk niet. Maar het positieve was wel dat ze geen pijn had. Dat heeft ze alleen tijdens het staan, dan zwelt het een beetje op, trekt het gewicht aan de huid etc. Dus naar de wc gaan is geen leuke actie. Maar helaas moet het vaak zat. Dan merk je pas hoe vaak he, als je haar tillen moet. Het heen en weer rijden in de buggy of bugsy zoals we hem nu noemen, het heen en weer rijden in dat ding is niet makkelijk. Hij heeft al een handleiding en stop daar dan nog 20 kilo in en dan heb je een onhandelbaar iets. Gelukkig komt morgen de rolstoel die we maandag hadden besteld en dan zal het rijden van Hannah sneller en gemakkelijker gaan. En waarschijnlijk overleeft de buggy het niet trouwens. En dan het ziekenhuis bezoek. Niet één van de favoriete onderwerpen om over te praten. En als je het Hannah vraagt zegt ze ook, het was wel een leuke dag (dus niet over enthousiast ook) maar het ziekenhuis vind ik niet leuk. Vandaag hadden we niet de gezellige zuster Inge (die moest waarschijnlijk herstellen van het knijpen in haar hand van gisteren). Vandaag hadden we zuster Thea, en die kan dr niks van. Wat een geklungel en gekluns zeg! Ik had het beter zelf kunnen doen, maar ik was druk met het vasthouden van Hannah en haar troosten uiteraard. Vandaag ook geen foto gemaakt. Het zag er niet zo mooi uit als gisteren, maar eerder erger. Meer nep huid die los was gekomen en meer bloed. Het deed even goed zeer. En dat zal nog wel even zo blijven helaas. Het zag er dus niet zo heel erg goed uit. We hadden gehoopt dat ze vandaag verband zou krijgen wat een dag of twee kon blijven zitten. Maar helaas, morgen en vrijdag weer terugkomen. Dan proberen ze of er vrijdag een verband geplaatst kan worden wat langer kan blijven zitten, ook om de huid wat meer rust te geven. Laten we hopen dat de huid inderdaad zover vooruit gaat dat we na vrijdag weer even rust hebben. Vanavond was ze weer helemaal gesloopt. Moe moe en nog eens moe, terwijl ze niet eens veel gedaan heeft, uiteraard. Ze heeft ook minder zetpillen gehad vandaag en op zich ging dat wel goed. Nu vanavond toch wel gegeven zodat ze in ieder geval lekker kan slapen. De babyfoon staat weer in haar kamer en tot nu toe is het lekker stil.

Geen opmerkingen: