vrijdag 21 september 2012

Weer een stukje beter!

Vandaag waren we vroeg aan de beurt. Dat is alleen maar mooi, dan ben je er snel weer vanaf!

Maar eerst nog even voorlezen, het laatste hoofdstuk van Koning en Koningin Bobbel.

Vandaag hadden we zuster Gera. Die was ook wel aardig vond Hannah. Het verband was er gisteravond al afgegaan doordat Hannah zo'n jeuk had. Haar hele bed lag bezaaid met stukjes losse nep-huid ofwel korstjes. Papa heeft het verband er weer opgedaan en toen kon zuster Gera het vanmorgen er weer afhalen.


De wond zag er goed uit! En zuster Gera ging ook al enthousiast aan het plukken om de korstjes eraf te halen. En zo houden we er steeds minder over:


Nogmaals, alles wat binnen de 2 weken hersteld is vormt geen litteken, dus als de rest zondag allemaal weg is betekend het geen litteken wat Hannah hieraan blijft herinneren. Natuurlijk duurt het herstellen van de huid nog lang maar dit is al weer de afsluiting van een hele nare periode in het herstel. Voor nu betekend het geen verband meer en dus ook niet meer verschonen, wassen en zalven van de wond!

Hannah had ook het goede nieuws gekregen dat ze nu dan écht weer mag lopen. Maar niet meteen een heleboel. Dus wij hadden gezegd dat ze in de huiskamer rond kon lopen en als ze verder weg ging dan kon ze met de rolstoel. Maar die rolstoel werd al steeds minder gebruikt, zoals de zuster zei: kinderen weten vaak wel wat en wel niet gaat. Als het ging tintelen moest ze rustig aan doen, en hoewel ik haar een aantal keer met rolstoel en al van buiten moest halen heeft ze rustig aan gedaan.

Tante Arike had gezegd dat áls het mocht, Hannah alleen in bad mocht. Dus werd gevraagd of dat mocht en ja hoor, maar niet langer dan 10 minuten. Dat zullen we onthouden. Voor nu werd het laatste cadeautje uitgezocht: een badeendversie van Piet Piraat!

En toen was het op naar huis in een topstemming want: geen verband en ze mocht ook weer lopen! Wat ook helemaal leuk is, ze mag maandag ochtend naar school. We nemen haar mee in de rolstoel. In de klas kan ze dan rondlopen en buiten in de rolstoel. Zo voorkomen we dat ze te hard van stapel loopt en dat ze haar nieuwe huidje openhaalt. Want er wordt natuurlijk wel wild gespeeld buiten, zoals dat hoort maar daar is haar huidje nog niet tegen bestand.


Eenmaal thuis wachtte daar een cadeau van tante Anneke. Die had contact gehad met de stichting "De Regenboogboom". Die bezorgen droomdekens bij zieke kinderen.

Ze vonden Hannah's vertoon van moed gedurende de afgelopen weken genoeg om haar ook een deken te sturen. Eindelijk iets moois om te herinneren en de vervelende dingen te vergeten. De bedoeling was dat ze hem over haar benen kon doen als ze in de rolstoel naar het ziekenhuis gaat. Hoewel ze nu al mag lopen zal ze er in de rolstoel nog wel gebruik van maken. Bijvoorbeeld de lange gang die we door moeten in het ziekenhuis. En op school als er buiten gespeeld wordt moet ze ook nog even in de rolstoel zitten.
Ze kreeg er ook een mooie kristal bij met de opdracht die voor haar raam te hangen zodat het licht erdoor kan schijnen. Helemaal mooi!

Hier staat Hannah's verhaal op de website.

Ook kwam de juf met een mooie grote geknutselde kaart van de hele klas en een mooi nieuw kleurboek. Dat kwam mooi uit, dan konden we meteen vertellen dat ze weer naar school mag! En de juf vond dat ook heel fijn.

Al met al een hele vermoeiende en bijzondere dag. Allemaal mooie dingen en positief nieuws! Eindelijk weer eens een leuke dag...

Geen opmerkingen: